Je was nog lang niet toe aan een stap terug
Je was nog lang niet toe aan een stap terug
Oké, dus nu leef je met NAH.
Je was nog lang niet toe aan een stap terug, maar je hersenletsel heeft je er met kracht toe gedwongen. Niemand ziet het aan je, en daarom behandelen mensen je nog steeds alsof je de oude jij bent de sterke, slimme, levenslustige vrouw die altijd alles aankon.
Maar vanbinnen voelt alles anders. Je moet je energie managen alsof je een nieuwe gebruiksaanwijzing hebt gekregen voor een lichaam dat er aan de buitenkant nauwelijks veranderd uitziet. En één ding weet je zeker: jij legt je niet neer bij minder.
Je wilt je leven opnieuw opbouwen, echt, vol en zinvol. Niet half, niet overleven, maar weer echt léven.






